^o^_NARiSZA_^o^

ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกันน๊ะ...ได้ยินหลายๆ คนรอบข้างพูดถึงเรื่อง "แม่" กันบ่อยๆ
คงเป็นเพราะเดือนนี้เป็นเดือนของแม่ และอีกไม่กี่วัน ก็ใกล้จะถึงวันแม่แล้วสิน๊ะคะ
นาริสเองก็ไม่ใช่ว่าอยากจะตามเทรนด์อะไรนักหรอกนะคะ...
ก่อนจะถึงวันแม่นาริสอยากบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ของนาริสให้ใครๆ ได้รับรู้บ้าง

นาริสไม่ได้อยู่กับแม่มานานหลายปีแล้ว แต่นาริสเองก็รู้ดี ว่า
"แม่...รักนาริสมากขนาดไหน"

ไม่ใช่เพิ่งรู้...เพียงแต่ว่า ไม่เคยคิดมาก่อน ว่าเค้าจะรักเรามากขนาดนี้

ไม่ใช่เหตุการณ์ เสี่ยงชีวิต เสียสละ หรือสิ่งของอะไรมากมาย
เป็นเพียงน้ำใจ และความเอาใจใส่จากแม่แค่เพียงเล็กน้อย...
"เพียงเล็กน้อย"...จริงๆ นาริสไม่เคยคิดว่ามันจะน่าซาบซึ้งอะไร

แต่วันนี้...ทำไมนาริสถึงย้อนกลับไปคิดถึงมันอีกครั้ง...ไม่รู้สิคะ...
ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกได้มากมายซะจน...แทบจะล้นใจออกมาแล้ว

สิ่งที่แม่-ทำ-ให้-ที่นาริสเคยบอกเล่าให้ใครๆ ฟัง เมื่อแม่มาหาแต่ละครั้ง
เกือบเป็นเสียงเดียวกัน ที่เพื่อนๆ จะบอกว่า ..."ทำไมแม่นาริสดีจัง"
นาริสเองซะอีกกลับรู้สึกเฉยๆ เพราะคงเคยชินกับสิ่งเล็กน้อยที่แม่ทำให้มาตลอด

ยิ่งคิด...ยิ่งเกลียดความไม่รู้จักคิดของตัวเอง
ยิ่งคิด...ยิ่งรู้สึกว่า เกือบสายไปซะแล้วที่มาคิดได้ตอนนี้
ยิ่งคิด...ยิ่งซาบซึ้ง ในสิ่ง "เล็กน้อย" ที่แม่มี และแม่ให้...

ม.ปลาย...นาริสอยู่ ร.ร.ประจำ กลับบ้าน 3 สัปดาห์ครั้ง
เสาร์-อาทิตย์...นาริสจะโทรบอกแม่ให้มาหา และทำอาหารมาให้ทาน
ทุกครั้ง...แม่จะมา...มาพร้อมกับอาหาร...ที่เลี้ยงเพื่อนได้ทั้งเกือบทั้งห้อง
นาริสอยากทานผลไม้...แม่ก็จะซื้อ...ซื้อมาให้ลูก...และเพื่อนลูกด้วย

เคยโกรธและน้อยใจ...ที่แม่ไม่เคยให้ไปค้างบ้านเพื่อน หรือแม้แต่ไปที่ไหนๆ ก็ตาม
แต่แม่จะบอกให้เพื่อนมาเที่ยวที่บ้าน...หรือไม่...แม่ก็จะพาไปเที่ยวเอง
และถ้าเพื่อนมาที่บ้าน...แม่...คนเดียวที่ดูแลทั้งอาหารการกินและความเป็นอยู่
เพิ่งรู้...เพราะแม่กลัว...กลัวว่าลูกไปที่อื่นแล้ว...จะไม่มีใคร "ดูแล"

มหาลัย ปี 1 ...แม่ให้อยู่หอพักหญิงที่มีเวลาเปิดปิดตามกฏขอหอพัก
เคยคิดว่าแม่ไม่ไว้ใจ...กลัวว่าเราจะหนีเที่ยว
แต่แม่จะโทรมาหาทุกครั้งที่มีข่าวไม่ดีทั้งในทีวี และหนังสือพิมพ์ที่เกี่ยวกับผู้หญิง

มหาลัย ปี 2...แม่ไม่ให้ไปเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนๆ ตามลำพัง
แต่แม่จะบอกให้ชวนเพื่อน ไปเชียงใหม่ด้วยกันตอนปิดภาคเรียน

ปี 3 - ...หลายๆ อย่างในครอบครัวเปลี่ยนไป...แต่"แม่"...ยังเป็นแม่ของนาริสเสมอ

นาริสไม่สบาย นอนให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาล...แม่ไม่ได้ไปเยี่ยม...
แต่แม่มารออยู่ที่ห้องวันที่ออกจากโรงพยาบาล...และรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด

ที่ห้องนาริสมีหม้อหุงข้าวของพี่กี้ ปกติจะซื้อกับข้าวและหุงข้าวทานกัน 2 คน
แม่โทรมาวันนึงที่ฝนตก นาริสกลับห้องดึกและยังไม่ได้ทานข้าว
ไม่กี่วันต่อมา...แม่ซื้อข้าวสาร และกระทะไฟฟ้ามาให้...
และเซอร์ไพรส์ตามหลังด้วยตู้เย็น ที่แอบเอามาวางไว้ให้ในห้องโดยไม่บอกก่อน
รวมทั้งจาน ชาม ช้อน โต๊ะวางทีวี กะละมังซักผ้า เขียงไม้ ผ้าปูที่นอน ...ฯลฯ

นาริส...เคยต้องไปห้างเพื่อซื้อน้ำ ถือขึ้นห้องที่อยู่ชั้น 4 ทุกๆ อาทิตย์
แต่พอแม่รู้...แม่...ก็จะแวะมาหาพร้อมน้ำดื่มที่สามารถ กินได้ทั้งเดือน
รวมทั้งห่อหมก ต้มกระดูกหมู หมูเดดเดียว ข้าวต้มมัด ...ฯลฯ
กับข้าวทุกอย่างที่แม่ทำมาให้ จะถูกเก็บไว้ในตู้เย็น เกือบทุกครั้งเช่นกัน

เกือบปีแล้ว...ที่นาริสอยู่หอพักนี้ เรียน หรือฝึกงาน น้ำที่หล่อเลี้ยงชีวิต
ส่วนใหญ่คือน้ำใจของแม่...ที่ทำให้นาริสมีชีวิตอยู่อย่างไม่โดดเดี่ยวอย่างที่เคยรู้สึก

...ไปฝึกงาน...ลงรถกระโปรงขาด...แม่...ไปเย็บมาให้
เล่าให้แม่ฟังว่า นั่งหน้าคอมทั้งวันเลย...แม่...เอาต้นลิ้นมังกรมาให้
"เอาไปวางไว้ข้างๆ จอคอมน๊ะลูก...มันจะช่วยดูดรังสีได้..."
ล่าสุด...บอกแม่ว่า ทำงานดึกๆ ก็หิว
ต้องเดินออกจากซอยไปหารัยกินที่เซเว่นปากซอยใหญ่
กว่าจะมีรถมอ'ไซต์รับจ้างผ่านเข้ามาก็นาน และระยะทางก็ไกลพอสมควร
2 วันผ่านไป แม่ก็ซื้อรถจักรยานมาจอดไว้ใต้หอ ...  @^-^@

ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงคิดว่าเค้าไม่เคยมีเวลาดูแลเราอย่างใกล้ชิด
ก็เลยอยากทำอะไรให้เราตอนนี้มั้ง
แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่มันจะมากมายมากถึงขนาดนี้

สิ่งที่แม่ให้ ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด ... หรือเป็นสิ่งวิเศษ เลิศเลอกว่าใครในโลก ...
แม่ของนาริส ไม่ใช่แม่ที่ประเสริฐที่สุด ไม่ใช่แม่ที่ดีกว่าแม่ของใครๆ
แต่แม่...เป็นแค่แม่ของนาริส และเป็นแม่ที่ดีที่สุดสำหรับนาริสแล้ว
ไม่เคยต้องการอะไรจากแม่ จะไม่ต้องการเรียกร้องอะไรอีกแล้ว...

นาริสรู้ว่าครอบครัวเราต้องเปลี่ยนแปลง เพียงแต่ไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างนั้น
ความเป็นไป...ถึงแม้ยังคงค้างคาในใจอยู่เสมอ...และไม่เคยต้องการให้มันเปลี่ยนไป
แต่คงไม่มีทางเรียกย้อนคืนวันให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็นได้
นาริสคงต้องทำใจรับรู้ความเป็นไป และรับให้ได้ เพื่อเป็นหลักยึดให้ตัวเองและน้องชาย
คำขอร้องใดๆ...จะไม่เคยหลุดออกจากปาก เพื่ออ้อนวอนขอในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
นับจากวันนี้ คงทำได้แค่ยอม...ยอมเข้าใจทุกความเป็นไปอย่างเงียบงัน...

จะไม่ขอให้แม่กลับมาเป็นเหมือนเดิมทุกอย่าง
จะไม่ขอให้แม่ต้องอดทนเพื่อใคร ให้ต้องเจ็บปวด
แค่รู้ว่าแม่จะเป็นเหมือนอย่างวันนี้ตลอดไป ก็เพียงพอแล้ว...

."ปลา".คงไม่ได้พูดคำ ๆนี้กับแม่นานมากแล้วนะคะ .."ปลารักแม่ค่ะ"..

---+-+-+-+-+-+-+-+--- @^-^@ ---+-+-+-+-+-+-+-+---

ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบ และถึงจะอ่านไม่จบ ก็เข้าใจน๊ะคะ ว่ามันยาวจริงๆ อ่ะ
แต่ก็ขอบคุณค่ะ...ที่แวะมาเยี่ยมไดอารี่ของนาริสอ่ะ...
แล้วแวะมาอีก บ่อยๆ น๊ะคะ

http://www.lesla.com/sticker/sticker.php?id=2767&cat=5

วันนี้นาริสจะเล่าเรื่องอะไรดีน้อ...นึกไม่ออกอ่ะ...
อ่ะ...เรื่องนี้ละกัน...เป็นเรื่องที่มีบางคนรู้ แต่หลายๆ คนยังไม่รู้เกี่ยวกับตัวนาริสเองค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่า...จริงๆแล้วนาริส ก็ไม่ได้ใช้ชื่อนี่ตั้งแต่เกิดหรอกนะคะ...
คือ...ต้องบอกว่า จริงๆ แล้ว นาริส ไม่ได้ชื่อนาริสอ่ะค่ะ...เผอิญว่าชื่อไปซ้ำกับเพื่อนซี้เข้า
แรกๆ ที่นาริสเข้ามาเล่นในเลสล่า...ส่วนใหญ่จะใช้ชื่อ VAlenTiNE ตลอด

จริงๆแล้ว พ่อแม่พี่น้องจะเรียกนาริสว่า "ลูกปลา" ตั้งแต่เล็กๆเลยล่ะ

ย่าตั้งชื่อนี้ให้ สาเหตุเพราะนาริสเกิดในวันที่ฝนตกหนัก น้ำท่วม...
บวกกับอาการของแม่ตอนตั้งท้องนาริสที่ชอบทานปลา...นั่นอ่ะ เหตุผลของย่า
(แม่กระซิบบอกมาว่า...จริงๆ แล้ว ย่าชอบทำอาหารเกี่ยวกับปลามาให้แม่ทานตะหาก...อิอิ)

ปกตินาริสจะใช้ชื่อลูกปลามาตลอดจนกระทั้งเมื่อ 2 - 3 ปีที่แล้ว...
อืม...คงประมาณหลังจากที่เข้ามหา'ลัยปี 1 ไม่กี่เดือนมั้งคะ
จะว่าไป...นาริสก็เปลี่ยนนิคที่ใช้เล่นเน็ตหลังจากคบกับพี่กี้นั้นแหละเน้อะ
จริงๆแล้ว ไม่ได้มีเจตนาที่ปิดบังตัวเอง หรือหลอกลวงใคร เป็นเพียงเหตุผลบางอย่าง
อาจมากกว่า 2 อย่างขึ้นไปอ่ะค่ะ...เหตุผลทั่วไปก็คือ ชื่อนี้...ที่ไปซ้ำกับเพื่อนคนนึงเข้า
ก็ pla_^CraZy^ น่ะค่ะ ถ้าเพื่อนในห้องเรียกปลา...โดยสัญชาติญาณ
เราสองคนก็ต่างคิดว่าเป็นชื่อตัวเอง แล้วหันไปตามเสียงเรียกนั้น
เกิดความหงุดหงิดรำคาญขึ้นในจิตใจเล็กๆ...ที่พอหันไปแล้ว...เค้าไม่ได้เรียกเรานี่หว่า....เฮ่อ....

แม้แต่ในเน็ตนี่ก็เหมือนกัน นาริสเล่น msn ก็คุยกับคนทั่วไป...ไม่แปลกที่โลกความเป็นจริงที่กว้างใหญ่
ส่งผลให้โลกในนี้ก็กว้างใหญ่ไปด้วย เหมือนกันที่มันกว้างใหญ่ และก็กลมได้มากกว่าโลกจริงซะอีกค่ะ
คนที่นาริสรู้จัก ปลาก็เคยคุยด้วย คนที่ปลารู้จัก ก็อาจได้ทักทายพูดคุยกับนาริสมาบ้าง
แน่นอนเค้าคิดว่าเราเป็นคนเดียวกัน และสับสน...จนบางครั้งต้องเออออไปว่า...อ้ะ - ใช่ก็ใช่ฟร่ะ...อิอิ

ไม่นานนัก เพื่อนๆ ก็คงสับสนและรำคาญเหมือนกัน ที่เวลามีเรื่องอะไรเกี่ยวกับ
ปลา 2 คนนี้ ...สับสนกันไปยกใหญ่...เรื่องของอีกปลา ไปถามอีกปลานึง...งงไม๊คะ
และแล้วเราสองคนก็มีสมญานามใหม่ขึ้นมาเรียกแทนจนได้...ทาโร่ กะ ฟิชโช่...
นั่นเป็นชื่อที่นาริสได้มาเกือบจะพร้อมกันกับ การเป็นเพื่อนรักของเรา 2 คน...

นี่นาริสพูดถึงเรื่องการเปลี่ยนนิคเนมอยู่ใช่มั้ยคะ...ไม่ได้มาเล่าชีวประวัติแต่อย่างใด
แต่ก็อยากให้ฟิชโช่รู้น๊ะ...ว่าทาโร่ก็รักฟิชโช่มากๆเหมือนกัน

เอาล่ะ --- เหตุผลอีก 1 ข้อที่ไม่ใช่ข้อสุดท้ายหรอกค่ะ...เพียงแต่แค่ 2 ข้อนี้ก็คงจะเป็นเหตุผลที่ฟังขึ้นบ้าง
สำหรับการจงใจปิดบังชื่อของนาริส
เรื่องราวในโลกไซเบอร์ ที่ผู้คนไม่จำเป็นต้องรู้ก พบปะ เห็นหน้า หรือรู้นิสัยแท้จริง ก็เป็นเพื่อนกันได้
และที่สำคัญ ยังเป็นอริกันได้ โดยไม่ทันตั้งตัว...แน่แปลกมั้ยคะ...อิอิ
เล่าแค่นี้ละกันเน้อะ...อาจมีหลายๆ คนเข้าใจนาริสขึ้นมาบ้าง..เห่อะๆๆ